آیا بردهای خفیف ایران می تواند دلیلی ذهنی داشته باشد

در مورد پیروزی و بردهای خفیف تیم ملی ایران در مسابقات اسیایی در مقابل تیمهای مختلف اسیایی این مطلب را بخوانید تیم ملی فوتبال ایران خوشبختانه با ۱۴ امتیاز در صدر گروه خود قرار دارد و شانس بسیار بالایی برای صعود به جام جهانی را داراست. بدون شک حضور در جام جهانی خواسته همه ماست. این نوشته نیز با هدف تخریب تیم ملی و عملکرد آن نیست ولی باید از زوایای مختلف عملکرد تیم ملی مورد بررسی قرار بگیرد.

با نگاهی به نتایج بدست آماده تیم ملی از زمان حضور کارلوس کی روش و با نگاهی دقیق به سبک بازی بازیکنان در تیم ملی مشاهده می کنیم که تعداد بردهای این تیم بیشتر از شکست های آن است ولی اکثر بردها با حداقل گل و تک گلها رقم خورده است.

از طرفی با آنالیز رفتار بازیکنان در جریان بازی می توان متوجه عقب نشینی و عدم تمایل به جنگندگی در مواقعی که تیم ملی ایران یک گل پیش می افتد، پی برد. این در حالی است که بازیکنان با استعداد تیم ملی در باشگاه های خود همواره بازیهای روان و شادابی را از خود به نمایش می گذارند، پس دلیل این عدم جنگندگی، عدم فرصت سازی و عدم بازی روان و شاداب به تفکرات سرمربی، خواسته های فدراسیون و در نهایت ذهنیتی است که در تیم ملی ایران ایجاد شده است.

شاید تفکرات و فلسفه تدافعی کارلوس کی روش موجب کسب نتایج خوبی در چند سال اخیر شده است ولی این فلسفه و سبک مربیگری، ذهنیتی را در بازیکنان ما ایجاد کرده است که صرفا به فکر نتیجه بوده و از الگوهای بازی زیبا پیروی نکنند. این فلسفه، موجب ایجاد ذهنیت اتلاف وقت شده است تا دروازه بان ما به خاطر اتلاف وقت در مقابل قطر کارت زرد دریافت کند و مواردی از این دست.

متاسفانه در کنار نتایج خوب کسب شده، فوتبال ما در چند سال اخیر روحیه جنگندگی خود را از دست داده و از نظر ذهنی به تیمی محتاط تبدیل شده است که با تفکر نباختن وارد بازی می شود نه تفکر تلاش برای بردن. (تفکر نباختن زمانی آسیب زا است که تیم یک یا دو گل عقب بیافتد)

بازیکنان ما از بعد روانی نیز پیشرفتی نسبت به قبل ندارند و هنوز هم با هر سوت داور دور او جمع می شوند تا با تحت فشار قرار دادن وی در روند تصمیم گیری های او به صورت خواسته یا ناخواسته خلل ایجاد کنند. متاسفانه این نشان می دهد که کی روش برخلاف کسب نتیجه خوب و ایجاد دفاعی مستحکم نتوانسته از بعد روانی و ذهنی تاثیر مثبتی بر بازیکنان ایران بگذارد.

البته در اغلب مواقع خود کی روش آغازگر این درگیری ها می باشد که به قول مورینیو بردن به هر قیمتی جزء فرهنگ پرتقالی و کشورهای لاتین هست. در هر حال امیدوار هستم در کنار فکر کردن به نتیجه به ابعاد دیگر فوتبال نیز توجه کرده و صرف رفتن به جام جهانی به اولویت اول ما بدل نشود و به فکر تاثیرات بلند مدت در فوتبال خود از ابعاد مختلف باشیم. با آرزوی موفقیت برای تیم ملی فوتبال ایران

هاشم فعال (مشاور و روانشناس فوتبال)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.