فوتبال، تجلیگاه پیوند مغز و بدن

سالها پیش زمانی که فوتبال به عنوان یک پدیده کاملا فیزیکی تصور میشد، مغز و بهره بردن از توانایی ها و ضعف های آن جایی در تمرینات و آنالیزهای مربیان و دست اندرکاران این پدیده جادویی نداشت.

تا اینکه سوالاتی از این قبیل پیش آمد:

– چرا بین عملکرد بازیکنان در جلسات تمرینی یا بازی های دوستانه با بازیهای اصلی و رقابت وجود دارد؟

– چرا یک بازیکن در جریان یک بازی عملکرد مطلوبی دارد ولی در بازی بعدی انگار او همان بازیکن نیست؟

– چرا یک بازیکن می تواند پاس های سریعی بدهد ولی دیگری کند هست؟

– چرا یک بازیکن تحت شرایط حساس و پرفشار بازی می تواند عملکرد فوق العاده ای داشته باشد ولی دیگری نه؟؟

– چرا بازیکنی طرح های تاکتیکی را سریع دریافت می کند ولی دیگری نه؟؟!!

و سوالاتی از این دست…

حال با پیشرفت علوم و پی بردن به اهمیت علوم مربوط به ساختار مغز و ذهن انسان، این واقعیت آشکار شده است که عملکرد یک فوتبالیست تابعی از تعامل مغز و بدن است. در واقع بدن ابزاری است در خدمت مغز و اجرای فرامین ارسالی از سوی این پادشاه بلامنازع نیم کیلویی.

در واقع این پیوند مغز (فرمانده و تصمیم گیرنده) و اندام ها (بازوهای اجرایی) هست که می تواند باعث خلق زیبایی های فوتبال شود.

ما چقدر در راه رسیدن به این تعامل و پیوند کوشش می کنیم؟ آیا همانقدر که به توسعه و تقویت بازوهای اجرایی توجه می کنیم به تمرین مغز و ذهن هم توجه داریم؟؟

 

هاشم فعال (مشاور و روانشناس فوتبال)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.